jpekker

“Ik las het boek terwijl ik Precious aan het maken was. Toen ik belangstelling toonde, bleek Pedro Almodóvar de filmrechten al in zijn bezit te hebben. Gelukkig kunnen de zaken in Hollywood razendsnel veranderen. Toen de rechten weer vrij kwamen, ben ik er op gedoken. Ik heb toen ook de versie gelezen van Paul Verhoeven, die voor Almodóvar aan het project verbonden was. Zijn script was erg sexy en provocatief. Dat van Almodóvar ook, maar op een andere manier. Iedereen bracht natuurlijk iets van zichzelf in. Nu is het mijn film; het is nu een film over een wereld die ik ken; over burgerrechten en hoe het is om een Afro-Amerikaan te zijn in Amerika in de jaren ‘60.

De zwarte, homoseksuele regisseur Lee Daniels maakte het broeierige The Paperboy, over een onderzoeksjournalist (Matthew McConaughey) die met zijn arrogante zwarte collega (David Oyelowo) aan het einde van de jaren zestig naar zijn geboortedorp in de moerassen van Florida afreist om een racistische moord te onderzoeken. The Paperboy, die het afgelopen voorjaar op het festival van Cannes in wereldpremière ging, is Daniels tweede speelfilm; hij debuteerde in 2009 met Precious, een ondanks alles hoopvol, door Oprah Winfrey omarmd drama over een dik, zwart, misbruikt en mishandeld meisje, waarmee hij een Oscarnominatie verdiende.

“Die Oscarnominatie heeft helemaal niets voor me betekend. Zoals het ook helemaal niets betekend heeft voor alle andere Afro-Amerikanen die een Oscarnominatie hebben gekregen. Nul, niks, nada. Er is geen effect. Ja, ik kreeg wat films aangeboden, maar niet de films die ik wilde maken.”

Toen hij het script van The Paperboy las, was Daniels wél direct verkocht. Het is geschreven door Pete Dexter, op basis van diens eigen, op ware gebeurtenissen gebaseerde gelijknamige boek. “Het is een prachtig verhaal met hele rijke, geschakeerde personages. Personages die je niet zo veel tegenkomt op het witte doek. Daar houd ik van; ik houd van stemmen die je niet zo vaak hoort, ik houd van gezichten die je niet zo vaak ziet.”

Read the rest of this entry →

“Lee vertelde me dat er niet veel budget was, en dat ik daarom zelf mijn haar en make-up moest doen. Ik ben toen naar mijn badkamer gegaan, heb valse wenkbrauwen opgeplakt en wat bruin uit een tube op mijn gezicht gesmeerd. Vervolgens heb ik foto’s van mezelf gemaakt in compromitterende standjes, en die heb ik hem gestuurd. Ik zal Lee’s reactie hier niet herhalen, maar ik had wel de indruk dat het precies was waarnaar hij op zoek was. Hij was heel tevreden.”

Nicole Kidman speelt in Lee Daniels broeierige The Paperboy de hoogblonde, ordinaire, seksueel verknipte ‘white trash’ Charlotte, die verliefd wordt op een onterecht ter dood veroordeelde psychopaat (John Cusack). Het is een opvallende rol, om het voorzichtig uit te drukken, in een eind jaren ’60 gesitueerde kruising tussen liefdesdrama, thriller en sociaal pamflet.

Zo urineert de hoogblonde Kidman in het toegetakelde gezicht van een door de rijzende ster Zac Efron gespeelde aanbidder, die door een kwallenbeet in doodsnood verkeert. En als ze voor het eerst op bezoek gaat in de gevangenis, trekt ze op verzoek van haar ter dood veroordeelde penvriend de panty stuk die ze onder haar minijurkje draagt en begint ze zichzelf te bevredigen. Het is een memorabel moment dat doet denken aan de ondervragingsscène van Sharon Stone in Paul Verhoevens Basic Instinct (Verhoeven was samen met Jan de Bont enige tijd gelinkt aan The Paperboy). Met dien verstande dat de kijker bij Basic Instinct vrij zicht had op Stone’s kruis, en Kidman haar slipje keurig aanhoudt.

“Nee, ik had geen moeite met die scène”, vertelde Kidman op een overvolle persconferentie. “Maar ik heb de film nog niet gezien. Misschien denk ik er morgen wel anders over. Maar serieus: dit was precies waar ik naar op zoek was. Ik zocht iets rauws, iets gevaarlijks, en juist op dat moment kwam dit voorbij. Ik zou maar al te graag meer van dit soort rollen willen spelen, maar ze zijn een zeldzaamheid – en al helemaal in Hollywood.”

In een eerder stadium zou het Colombiaanse fotomodel Sofia Vergara de hoofdrol spelen, en zou The Paperboy worden geregisseerd door de Spanjaard Pedro Almodóvar. Toen die afhaakte, kwam Lee Daniels in beeld, die drie jaar geleden doorbrak met het door Oprah Winfrey omarmde Precious. “Ik hield van het boek van Pete Dexter en vooral van de rijke, geschakeerde personages.”

Desalniettemin maakte de zwarte, homoseksuele Daniels de nodige aanpassingen. “Ieder personage is gebaseerd op iemand die ik persoonlijk ken. De ter door veroordeelde gevangene is gebaseerd op mijn broer, die in de gevangenis zit voor moord.” Een door Matthew McConaughey gespeelde homoseksuele journalist modelleerde Daniels naar de talloze blanke mannen met wie hij in de jaren tachtig seks heeft gehad. “Ze kickten op zwarte mannen, maar in het openbaar schaamden zij zich voor mij. Zij haatten zichzelf vanwege hun seksuele voorkeur.”