jpekker

Kaart opgehaald voor het Alex van Warmerdam-feest op zondagavond. Het kost een vermogen, geselecteerd worden voor Cannes, vertelde producent Marc van Warmerdam eerder deze week op Radio 1. Alles bij elkaar zo maar een ton. Maar omdat het in het landsbelang is hoeft hij er niet alleen voor op te draaien; het geld is afkomstig van EYE en het Filmfonds. Daarmee wordt overigens niet alleen het feest bekostigd, maar ook een diner voor cast, crew en minister Bussemaker van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, en diverse reclame-uitingen, zoals een enorme banner langs de Croisette.

Kwam pal voor de Borgman-banner Lucie Kalmer tegen, met wie ik jaren geleden in de jury van het Noordelijk Film Festival zat. De Franse producente heeft een Chileense film in het Atelier van het festival. En ze was ook betrokken bij Heli, en nodigde me uit voor het feest na de première. Wanneer moet een mens dan slapen?

Interview met François Ozon moeten afzeggen, omdat ik zijn film niet heb kunnen zien. Die draaide namelijk tegelijk met The Congress van Ari Folman. En ik had eerder al een interview afgesproken met Robin Wright. Man, man, man, wat een gepuzzel. Ik schuif ook niet aan bij een lunch waarop producent Harvey Weinstein vijf korte animatiefilms presenteert. De speciale vertoning van Les Parapluies de Cherbourg gemist (in aanwezigheid van Agnès Varda, Michel Legrand, Rosalie Varda-Demy en Mathieu Demy). Interview met Michael B. Jordan ook afgezegd, want Fruitvale Junket heb ik ook niet kunnen zien.

Wat dan wel? Ari Folman’s The Congress (zo zo, maar mijn interview met Robin Wright was de moeite waard), Sofia Coppola’s The Bling Ring (vermakelijk) en Jia Zhange’s meesterlijke A Touch of Sin. Nog voor de begintitels is er een overval gepleegd door drie jongemannen met bijlen, heeft er een drievoudige moord plaatsgevonden en een ontploffing.

De verstilde arthousefilm lijkt zijn langste tijd gehad te hebben in Cannes.

13 aanraders voor het 42ste International Film Festival Rotterdam.

1. Post Tenebras Lux (Carlos Reygadas)
2. The Master (Paul T. Anderson)
3. Nummer veertien: home (Guido van der Werve)
4. No (Pablo Larrain)
5. Janus (Erik van Lieshout)
6. Leones (Jazmín López)
7. Spring Breakers (Harmony Korine)
8. Los salvajes (Alejandro Fadel)
9. Silent Ones (Ricky Rijneke)
10. Final Cut: Ladies and Gentlemen (György Pálfi)
11. Halley (Sebastián Hofmann)
12. Tokyo Giants (Nicolas Provost)
13. De ontmaagding van Eva van End (Michiel ten Horn)

Amour (Michael Haneke)
The Invader (Nicolas Provost)
Beyond the Hills (Cristian Mungiu)
Elena (Andrei Zvyangentsev)
Jagten (Thomas Vinterberg)
Once Upon a Time in Anatolia (Nuri Bilge Ceylan)
Shame (Steve McQueen)
The Broken Circle Breakdown (Felix van Groeningen)
Faust (Aleksandr Sokoerov)
Play (Ruben Östlund)

2012 was een sterk en rijk filmjaar. Gelukkig had ik ¡Vivan las antipodes! van Viktor Kossakovsky vorig jaar al genoemd, omdat het niet zeker was dat-ie de bioscopen zou halen. Dat scheelt weer een plekje, en het is toch al dringen, want eigenlijk horen Moonrise Kingdom, Whores’ Glory, Paradies: Liebe, De rouille et d’os, Wuthering Heights, Barbara, Hugo en El sicario, Room 164 ook in mijn Top-10 thuis. En Kauwboy had ook niet misstaan. Life of Pi en Anna Karenina moet ik nog zien. En IDFA-winnaar First Cousin Once Removed van Alan Berliner bewaar ik voor volgend jaar – als-ie de Nederlandse filmhuizen tenminste haalt…

De mooiste filmervaring van het jaar: Spiritual Voices van Aleksandr Sokoerov, gezien op het IDFA met een handvol anderen: een zes uur durende meditatieve bespiegeling over de condition humaine. Uit 1995, maar nog altijd actueel. Ook heel fijn: de eerste exposities op de grens van film en beeldende kunst in Eye, het geweldige nieuwe filmmuseum.

Het IDFA is weer bezig. Dus hangen de handgescheurde camera’s van Jan Bons weer overal in de stad. Althans, een variatie erop. Ik heb ze gemaakt in de geest van Jan Bons, in eendrachtige samenwerking met zijn zoon Jeroen Bons en Cathalijne de Wilde en Laura van Halsema (hoofd IDFA Communication). Er zijn vijf verschillende posters; spaar ze allemaal!

Oktober 2011 kreeg ik een mail van het MOTI uit Breda, het Museum of the Image (voorheen Graphic Design Museum), uit naam van gastcurator Joost Zwagerman: of ik – en met mij 115 andere ‘prominente Nederlanders uit de cultuurwereld’ – wilde meewerken aan een tentoonstelling over ‘het beeld in de 21 eeuw’. Eén beeld uit de 21e eeuw moest een ieder van ons selecteren; een beeld dat kenmerkend, fascinerend of veelzeggend is voor deze tijd, die wordt gekenmerkt door “een rollercoaster-achtige beeldcultuur” en “een tsunami aan beelden”. “Het kán gaan om een beeld dat model kan staan voor de tijd waarin we leven, maar het beeld van uw keuze kan en mag ook verband houden met uw persoonlijk leven of uw vakgebied”, aldus Zwagerman. Dat wilde ik natuurlijk wel, en na enig wikken en wegen koos ik voor het Obama-affiche van de Amerikaanse straatkunstenaar Shepard Fairey.

Read the rest of this entry →

Leylâ Akinci, Andrei Roiter en Paul Kooiker

Vrijdag 13 april vindt om 20.00 uur in galerie Akinci een zogenaamde ‘artist talk’ plaats naar aanleiding van de tentoonstelling Studio Visit. Ik zal kunstenaar Andrei Roiter én curator Paul Kooiker bevragen over deze zeer persoonlijke keuze en presentatie; gedrieën zullen we door de expositie wandelen en uitleg geven over de werken en deze bijzondere samenwerking. Iedereen is van harte welkom om dit gesprek bij te wonen.

Artist Talk in Galerie Akinci, Lijnbaansgracht 317, vrijdag 13 april 20.00 uur. De expositie ‘Studio Visit’ loopt t/m 1 mei.

1. The Tree of Life (Terrence Malick)

2. Biutiful (Alejandro González Iñárritu)

3. Melanchiolia (Lars Von Trier)

3. The Turin Horse (Bela Tarr)

5. ¡Vivan las antipodes! (Viktor Kossakovsky)

6. Le gamin au vélo (Luc en Jean-Pierre Dardenne)

7. The Autobiography of Nicolae Ceausescu (Andrei Ujica)

8. Poetry (Lee Chang-dong)

9. Essential Killing (Jerzy Skolimowsk)

10. De stand van de sterren (Leonard Retel Helmrich)

Of het nu het ontstaan van de wereld was of het einde, zelden zag je het mooier, meeslepender en poëtischer in de bioscoop dan het afgelopen jaar. In Melancholia, een kruising tussen een romantisch drama en sciencefiction, toont Lars Von Trier het geweldig gestileerde einde van de wereld in super-slowmotion, terwijl op de geluidsband de overdonderende ouverture van Wagners Tristan und Isolde klinkt. Hoogtepunt van Terrence Malicks adembenemend mooie parabel The Tree of Life is een twintig minuten durende sequentie over de ontstaansgeschiedenis van de wereld, vol vulkaanuitbarstingen en met de computer vervaardigde dinosauriërs.

2011 was een rijk jaar, op het gebied van speelfilm én documentaire, zowel uit binnen- als buitenland, dankzij een aantal distributeurs met lef en smaak. De vraag is of die rijkdom blijft, nu distributeurs geen subsidie meer krijgen en filmhuizen steeds vaker voor minder ingewikkelde titels kiezen. Voor alle zekerheid heb ik daarom ook Victor Kossakovsky’s geweldige documentaire ¡Vivan las Antipodas! maar alvast opgenomen. Het is maar de vraag dit hoogtepunt van het afgelopen IDFA nog in de filmhuizen wordt uitgebracht.

–

PS. Begin 2012 alsnog The Artist van Michel Hazanavicius gezien. Die moet ook in mijn Toptien. Hetzelfde geldt voor A Seperation van Asghar Farhadi. En als ik dan toch over de tien ga, dan wil ik ook Norwegian Wood van Trần Anh Hùng nog noemen: een van de meest onderschatte films van 2011, wat mij betreft…

1. ‘Alex van Warmerdam. Tentoonstelling. Schilderijen, film, theater’ in Stedelijk Museum Schiedam: deze geweldige expositie is waarschijnlijk de reden dat het museum werd genomineerd als Beste Museum van het Jaar (Boijmans Van Beuningen won; de wet van de grote getallen). Het is terechte lof: ook de nog lopende, eveneens door Wilma Sütö gecureerde expositie van Andrei Roiter is zeer de moeite waard!

2. ‘Funeral Train’ van de Amerikaanse Magnum-fotograaf Paul Fusco in het Amsterdamse Uitvaartmuseum: hartverscheurend mooie foto’s in een enkel gangetje. Ook de andere door Erik Kessels gecureerde exposities in het Uitvaartmusem, Bedrooms Of The Fallen van Ashley Gilbertson en de Japanse fotograaf Seiichi Furuya, waren overigens zeer de moeite waard.

3. ‘Irma Boom: Biography in Books’ in Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam: al het bijzondere werk van meesterboekontwerpster Irma Boom in drie zaaltjes.

4. ‘The Sochi Project’: een belangwekkend project, op bijzondere wijze gefinancierd, waarmee fotograaf Rob Hornstra en journalist en filmmaker Arnold van Bruggen de veranderingen in de regio aan de Zwarte Zee in kaart brengen waar in 2014 de Olympische Spelen plaatsvinden.

5. ‘The Krazy House’ van Rineke Dijkstra in De Hallen in Haarlem: de wereldvermaarde fotografe kan ook filmen. En hoe!

6. RieTVeld: iedere maand een nieuwe uitzending waarin de rijke collectie van de Rietveld Academie toegankelijk wordt gemaakt voor het publiek, veel te laat op AT5 (en later ook op internet), bijna altijd weer met leuke ontdekkingen.

7. ‘Portret Joost van den Broek’: een magistraal boek met de beste foto’s van de beste fotograaf van de Volkskrant.

8. ‘Mooi is dat!’: een boek waar je in blijft lezen en bladeren en bovendien een leuke expositie in de Oba (waar dit jaar ook een kleine, fijne overzichtsexpositie was met werk van ontwerpstudio Thonik).

9. ‘Alexander Gronsky’ in Foam: in het Fotomuseum Amsterdam is het bijna altijd goed toeven. Vooral de bescheidener exposities vind ik vaak zeer de moeite waard.

10. ‘The Temporary Stedelijk at the Stedelijk Museum’. Eigenlijk viel op alle exposities in het tijdelijk geopende Stedelijk wel wat af te dingen, maar wat is het fijn dat het weer open is! En wat draagt bijvoorbeeld de affichegalerij een enorme belofte in zich. Ben benieuwd wat The Temporary Stedelijk 2 gaat brengen. Vanaf 2 maart 2011…

Film is in een aparte toptien ondergebracht; volgende week volgt de toptien met mooiste filmposters van 2010.

Mijn filmliefde is geboekstaafd op de site van Film1.

Wat is de grappigste film die je kent?
de Austin Powers-trilogie, vooral door de kracht van de herhaling.

Welke film heeft je diep ontroerd?
Australia, 3 Rooms of Melancholia, Bye van Ed van der Elsken, Dancer in the Dark

Welke film associeert je met verliefdheid?
de Boy Meets Girl Stories van Mark de Cloe

Wat is de engste film die je kent?
Night of the Hunter / Funny Games (zowel het origineel als de US-versie)

Wat is de beste actiefilm die je kent?
Team America World Police

Wat is de beste film die je kent?
niet te doen, deze vraag… maar meestal antwoord ik Apocalypse Now. Maar films als Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb (Stanley Kubrick), Edward Scisserhand (Tim Burton) en – om ondioorgrondelijke redenenen – The Cement Garden (Andrew Birkin) staan ook heel hoog op mijn favorietenlijstje.

Wat was je mooiste filmervaring?
Apocalypse Now Redux op het grote doek van het Palais in Cannes, op mijn allereerste ochtend aldaar… Moest accreditatie nog ophalen (Skrien; blauwe pas), maar kreeg kaartje in handen gedrukt van Pim Hermeling (toen nog A-film)

Welke filmscène heeft op jou diepe indruk gemaakt?
De abrupte slotscène uit 4 maanden, 3 weken, 2 dagen. Het ondanks alles lichtvoetige einde van Lilya 4-Ever, De aankomst vd Engelsen in The New World, Björk die I’ve seen it all zingt in Dancer in the Dark, het woordloze eerste deel van de animatiefilm UP

Wat is de eerste film die je je kan herinneren?
Schateiland of een zwart-wit western waarvan ik de naam niet meer weet, op een kinderverjaardag in bioscoop Euro of City in Hilversum

Wat is je favoriete Nederlandse film?
De noorderlingen ex aequo met De finales en Theo en Thea en de ontmaskering van het Tenenkaasmysterie

Wat is je favoriete televisieserie?
Twin Peaks en Theo & Thea

Welke film had jij zelf willen maken?
Geen enkele, eigenlijk. Maar als ik toch iets moet antwoorden , doe dan maar voetbaldocumentaires als Ajax: Daar hoorden zij engelen zingen, True Blue 2, Zidane, un Portrait du XXIe Siècle, Zinedine Zidane – The Final Match…